Waarom we de lampen in het laboratorium op de proef stellen
Laten we eerlijk zijn: badkamers zijn een nachtmerrie voor elektronische apparaten. Overal is stoom, er spatten regelmatig druppels water, en de temperatuur schommelt enorm. Als een verlichtingslamp niet speciaal is ontworpen voor zulke omstandigheden, dan faalt de sluiting, raakt het gloeidraad beschadigd en gaat de lamp na een paar weken kapot.
Daarom onderwerpen we de lampen aan ‘testen onder hoge vochtigheid en hitte’. Dat is eigenlijk gewoon een manier om te zeggen dat we alles proberen om de lampen kapot te maken, nog voordat ze bij de klant terechtkomen.
De strijd tegen vocht
De meeste lampen gebruiken een kwartsbuis en een wolframgloeidraad. Eenvoudig genoeg, toch? Maar waterdamp is in feite giftig voor deze constructie. Zodra er zelfs maar een klein beetje vocht binnendringt via de plek waar de buis met de metalen doppen in contact komt, begint het gloeidraad al snel te verslechteren. Om dit te voorkomen, plaatsen we de lampen in kamers met hoge vochtigheid en verhogen we de temperatuur. Hierdoor wordt de situatie nagebootst die zich na jarenlang gebruik van de douche voordoet. Als de sluiting niet goed werkt, merken we dat meteen.
Het controleren van zwakke punten
We besteden veel tijd aan het controleren van de plekken waar de bedrading met de lamp in contact komt. Water vindt altijd wel een manier om zich naar binnen te bewegen. Door zogenaamde kapillaire krachten kan vocht zich in de verbindingen bevinden. Dat leidt tot corrosie of, erger nog, tot kortsluiting. We testen de lampen onder zulke omstandigheden om er zeker van te zijn dat de sluitingen echt goed werken. We willen niet alleen dat de lampen goed werken, maar ook weten wanneer de sluiting het begint te begeven, zodat we deze kunnen verbeteren.
Het balanceren van factoren
Het klinkt eenvoudig: maak de sluiting gewoon steviger, toch? Nee, dat is niet zo simpel. Als we de sluiting te dik maken, wordt de hitte vastgehouden in de doppen. Dan zal de lamp zijn eigen interne bedrading beschadigen. Het is een soort wandelpad op een slappe touw: we passen de dichtheid van de gaskettingen aan tot we de perfecte balans vinden: een lamp die het water buiten houdt, maar waarbij de hitte nog steeds goed kan ontsnappen.
We doen dit allemaal omdat een kapotte lamp in het plafond van een klant een echte ramp is. Het is veel goedkoper om tien lampen in ons eigen laboratorium kapot te maken, dan om het op te lossen voor honderd ontevreden klanten.